Grzyby-Start arrow Atlas grzybów arrow wg.nazw polskich arrow M arrow Miękusz rabarbarowy
Miękusz rabarbarowy
 Hapalopilus nidulans
(Pers.) P. Karst. 1881

Gromada: grzyby podstawkowe - Basidiomycota
Klasa: pieczarniaki - Agaricomycetes
Rząd: żagwiowce - Polyporales
Rodzina: żagwiowate - Polyporaceae
Rodzaj: miękusz - Hapalopilus P. Karst.


Owocnik jednoroczny, nadrzewny, beztrzonowy. W kształcie półkolisty, konsolowaty, nerkowaty ze zwężoną, z góry nabrzmiałą i wypukłą nasadą, szeroko przyrośnięty; czasami rozpostarto – odgięty lub resupinowaty. Może rosnąć pojedynczo lub zrośnięty bokami w podłużne rzędy, lub dachówkowato. Długości 20 do 90 mm, szerokości 20 do 40 mm i grubości 10 do 30 mm. Powierzchnia za młodu delikatnie filcowata, później naga, nierówna, jamkowata, matowa, niestrefowana. Barwy brudnocielistej, ochrowej, płowej, gliniastobrązowawej, cynamonowobrązowawej, pomarańczowocynamonowej. Brzeg tępy lub ostry, czasami lekko falisty, przebarwiający się po uciśnięciu.

Rurki jednowarstwowe. Barwy brudnocielistej, brązowawej, cynamonowej, na przekroju podłużnym wewnątrz białawe, cienkościenne. Długości 5 do 15 mm.

Pory barwy brudnocielistej, żółtawej, brązowawej, cynamonowej, miejscami płowe. W kształcie koliste lub kanciaste, często wydłużone, nierówne, z czasem nieregularne. Średnicy 0,3 do 1 mm.

Miąższ barwy takiej jak powierzchnia owocnika, może być trochę jaśniejszy. Włóknisty, miękki, soczysty, delikatnie pręgowany, gdy suchy korkowaty i łamliwy. Pod wpływem działania zasad zabarwia się szybko na kolor fioletowy lub szarolila. Zapach delikatny anyżowy, smak niczym nie wyróżniający się.

Zarodniki elipsoidalne, bezbarwne, gładkie, o wymiarach 3,5-5 x 2-3 µm. Wysyp zarodników biały.

Występowanie: W lasach liściastych i mieszanych, na martwych lub obumierających gałęziach lub pniach drzew liściastych, bardzo rzadko na iglastych. Od lipca do października, pospolity.

Wartość: Grzyb trujący. Wywołuje uszkodzenie nerek i wątroby.

Gatunki podobne:
Miękusz szafranowy Hapalopilus croceus o owocniku kremowopomarańczowym lub czerwonopomarańczowym.
Gęstoporek cynobrowy Pycnoporus cinnabarinus, o cynobrowej barwie, jego miąższ w kontakcie z KOH czernieje.

Inne nazwy: huba korkowa, huba czerwonawa.

Synonimy: Agaricus nidulans (Fr.) E.H.L. Krause 1933, Boletus nidulans (Fr.) Spreng. 1827, Inonotus nidulans (Fr.) P. Karst. 1881, Phaeolus nidulans (Fr.) Pat. 1900, Polyporus nidulans Fr. 1821, Polystictus nidulans (Fr.) Gillot & Lucand 1890

Uwagi: Grzyb jest słabym pasożytem, wywołuje mało intensywną, białą, włóknistą zgniliznę.

Opracowała: Joanna Gądek

Literatura:
S. Domański, H .Orłoś, A. Skirgiełło „FLORA POLSKA. GRZYBY (MYCOTA). Tom III”, PWN, Warszawa 1967
E. Gerhardt „Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik.” KDC, Warszawa 2006
B. Gumińska, W. Wojewoda „Grzyby i ich oznaczanie.” PWRiL, Warszawa 1983
A. Dermek „Grzyby znane i mniej znane.” PWRiL, Warszawa 1988
W. Wojewoda „Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski.” IB PAN, Kraków 2003
Wszelkie prawa zastrzeżone
Jeśli chcesz wykorzystać nasze zdjęcia lub informacje lub zapytaj na forum
Dyskusja o gatunku