Grzyby-Start arrow Atlas grzybów arrow wg.nazw polskich arrow B arrow Borowik płowy
Borowik płowy
 Boletus impolitus
Fr. 1838
Gromada: grzyby podstawkowe - Basidiomycota
Klasa: pieczarniaki - Agaricomycetes
Rząd: szczecinkowce - Hymenochaetales
Rodzina: szczecinkowcowate - Hymenochaetaceae
Rodzaj: borowik - Boletus Dill. ex L.: Fr.

Kapelusz 50 do 200 mm średnicy, początkowo półkulisty, potem wypukły, w końcu poduszkowato spłaszczony, zamszowato-jedwabisty i lekko ziarnisto kropkowany. Barwy płowej do płowobrązowawej, po uszkodzeniu wybarwia się rdzawobrązowawo.

Rurki 15 do 30 mm długie, przy trzonie wycięte, za młodu cytrynowożółte, potem złotożółte, u starszych okazów z zielonkawym lub oliwkowym odcieniem.

Pory drobne, zabarwione podobnie jak rurki, uszkodzone nie zmieniają zabarwienia.

Trzon 50 do 180 mm długi, 25 do 80 mm gruby, początkowo pękaty i masywny, potem maczugowato wydłużony lub cylindryczny. W kolorze jasnożółty do jasnocytrynowego, potem trochę szarawy, u podstawy nabiegły różowo, niekiedy czerwonawo. Powierzchnia chropowata, ziarnista do jedwabisto włóknistej, u starszych okazów gładsza, zawsze bez siateczki.

Miąższ białawy lub jasnocytrynowożółty, pod rurkami i na obwodzie trzonu cytrynowy, na powietrzu nie zmienia zabarwienia. W trzonie trochę włóknisty, o łagodnym smaku i nieco kwaskowatym zapachu, często lekko karbolowym.

Zarodniki o wymiarach 10-14 x 4-6 µm. elipsoidalno-wrzecionowate, gładkie. W kolorze jasnożółte, oliwkowo-zielone lub brązowe, z kroplami. Podstawki z 4 zarodnikami. Cystydy nieregularnie wrzecionowate, grubsze przy jednym końcu. Wysyp oliwkowobrunatny.

Występowanie: Latem i jesienią w świetlistych lasach liściastych, najczęściej pod bukami i dębami.

Wartość: Grzyb jadalny. W Polsce rzadki, zasługuje na ochronę.

Gatunki podobne: borowik kruchy Boletus fragrans ma błękitniejący miąższ i ciemniejszą barwę kapelusza.

Inne nazwy: borowik kruchy, borowik parzysty.

Synonimy: Boletus suspectus Krombh. 1836, Hemileccinum impolitum (Fr.) Šutara 2008, Leccinum impolitum (Fr.) Bertault 1980, Tubiporus impolitus (Fr.) P. Karst. 1882, Xerocomus impolitus (Fr.) Quél. 1888

Reakcje chemiczne: Miąższ przebarwia się ochrowo pod wpływem NH3.

Opracowanie: Marta Cioch

Literatura
:
A. Dermek, A. Pilat „Poznajemy grzyby.” 1990
M. Jordan, "The Encyclopedia of Fungi of Britain and Europe" 2004
W. Wojewoda „Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski” IB PAN, Kraków 2003
Wszelkie prawa zastrzeżone
Jeśli chcesz wykorzystać nasze zdjęcia lub informacje lub zapytaj na forum
Dyskusja o gatunku