Grzyby-Start arrow Atlas grzybów arrow wg.nazw polskich arrow Ż arrow Żagiew bulwiasta
Żagiew bulwiasta
  Polyporus tuberaster
(Jacq.) Fr. 1815

Gromada: grzyby podstawkowe - Basidiomycota
Klasa: pieczarniaki - Agaricomycetes
Rząd: żagwiowce - Polyporales
Rodzina: żagwiowate - Polyporaceae
Rodzaj: żagiew - Polyporus P. Micheli ex Adans.


Kapelusz średnicy 20 do 120 mm, 5 do 15 mm gruby; zazwyczaj lejkowaty, czasem rozpostarty. Powierzchnia sucha, filcowata z nieco ciemniejszymi, koncentrycznymi łuseczkami; barwy ochrowobrązowej, czerwonobrązowawej. Brzeg, szczególnie u młodych osobników, orzęsiony.

Rurki mocno zbiegające, białawe.

Pory 1 do 2 mm średnicy, szerokie, kanciaste, promieniście wydłużone; za młodu białe, z wiekiem żółknące, cieliste.

Trzon 30 do 80 mm wysoki, 5 do 15 mm gruby; zazwyczaj prosty, czasami zakrzywiony; zwykle centralny, ale nie zawsze; na powierzchni lekko owłosiony, barwy białawej, bladoochrowej; u podstawy filcowaty.

Miąższ mięsisty, elastyczny gdy młody, z wiekiem łykowaty; barwy białawej. Zapach niewyczuwalny.

Zarodniki  podłużnie eliptyczne, gładkie. O wymiarach 9,5-14,5 x 3,5-5,8 µm. Wysyp biały, nieamyloidalny.

Występowanie: W lasach liściastych i mieszanych, na gałązkach, gałęziach, drewnie drzew liściastych, zwłaszcza dębu i buka; lubi ciepłe stanowiska. Wyrasta zwykle z dużej, wielkości pięści, czarnej skleroty, przykrytej ziemią, ale czasami pozornie z gałązek gdyż przerasta leżące gałęzie; owocuje w tym samym miejscu zwykle przez wiele lat. Rośnie pojedynczo lub w grupie kilku sztuk; od sierpnia do października. Bardzo rzadka.

Wartość: Grzyb jadalny.

Ochrona: Ujęty na czerwonej liście grzybów wielkoowocnikowych zagrożonych w Polsce ze statusem "R" - rzadkie.

Gatunki podobne: podobna może być niewyrośnięta żagiew łuskowata Polyporus squamosus ta jednak zwykle ma ciemniej łuskowany kapelusz, większe rozmiary i wyraźny grzybowy lub mączno-ogórkowy zapach.

Inne nazwy: żagiew guzowata, żagwiak gwiaździsty.

Synonimy: Boletus tuberaster Jacq. 1796, Cerioporus forquignonii (Quél.) Quél. 1886, Favolus boucheanus Klotzsch 1833, Leucoporus forquignonii (Quél.) Pat. 1900, Leucoporus lentus (Berk.) Pat. 1900, Melanopus coronatus (Rostk.) Bourdot & Galzin 1925, Melanopus forquignonii (Quél.) Bourdot & Galzin 1925, Melanopus lentus (Berk.) Bourdot & Galzin 1925, Melanopus squamosus var. coronatus (Rostk.) Bourdot & Galzin 1925, Melanopus squamosus var. forquignonii (Quél.) Bourdot & Galzin 1925, Melanopus squamosus var. lentus (Berk.) Bourdot & Galzin 1925, Polyporellus squamosus forma forquignoni (Quél.) Pilát 1936, Polyporellus squamosus forma lentus (Berk.) Pilát 1936, Polyporus boucheanus (Klotzsch) Berk. 1874, Polyporus coronatus Rostk. 1848, Polyporus floccipes Rostk. 1848, Polyporus forquignonii Quél. 1884, Polyporus lentus Berk. 1860, Polyporus squamosus var. boucheanus (Klotzsch) Cleland & Cheel 1917

Uwagi: Saprofit; powoduje białą zgniliznę drewna.

Opracowanie: Izabella Kulińska

Literatura:

B. Gumińska, W. Wojewoda "Grzyby i ich oznaczanie", PWRiL, Warszawa 1985
E. Gerhardt "Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik", KDC, Warszawa 2006
P. Łakomy, H. Kwaśna "Atlas hub - poradnik leśnika", Multico, Warszawa 2008

Wszelkie prawa zastrzeżone
Jeśli chcesz wykorzystać nasze zdjęcia lub informacje lub zapytaj na forum
Dyskusja o gatunku